NAVENDA NÛÇEYAN – Di hevpeyvîna ku li ser kanala Operasyona Telegramê (https://t.me/operasyon1) hat weşandin de, îtîrafên kesekî ku berê leşekerê Tirk a faşist bû û niha ji wezîfeya xwe îstifa kiriye, hatin weşandin.
Ji aliyê Navenda Nûçeyan a Operasyonê ve pirsa ku “Hûn beşdarî şer bûne?” Ji hêla leşkerê Tirk a faşist, dagirker re ê ku weke leşkerê bi pere beşdarî şerê li dijî gerîlayan bi taybet Zap û Metîna bûye, wisa hat bersîvand “Ez beşdarî pevçûnê bûm, erê. Min dît ku personelên payebilind direvin. Min dît ku bi panîkê hev gulebaran dikin. Min dît ku her kes li jiyana xwe difikire.”
Li îtîrafên ku ji Navenda Nûçeyan a Operasyonê re ji aliyê leşkere Tirk ve hatiye kirin ev in:
Operasyon: Ev demek e tu ji me re dinivîsî û me li ser gelek mijaran sohbet kir. Ji bo mebesta weşanê me ji we xwest ku hûn tiştên ku we ji me re gotine bi pirs û bersivan dîsa ji me re bibêjin. We got, “Ez vê yekê qebûl dikim bi şertê ku nasnameya min bi hişkî nepenî were girtin, bêjeyên ku dikarin nasnameya min eşkere bikin neyên bikar anîn û bi forma ku min pesend kiriye were weşandin”, rast e?
Leşker: Belê, ew rast e.
Operasyon: Ti zext, şantaj û gefên me hene?
Leşker: Na. Min bi xwe ji te re nivîsîbû, te ez nas nedikirim.
Operasyon: Te çima nivîsand?
Taybet: Ez nizanim. Dema ez li ser kar bûm min kanal we dişopand. Di destpêkê de, ez bi tiştên ku we nivîsandibû zehmet bûm. Min jî çend caran telgrafa xwe guhert, dîmenên cenazeyên “terorîst” û “terorîst”ên ku piştî bi saxî hatin girtin hatin kuştin, ji we re rê kir.
Operasyon: Paşê?
Leşker: Bi rastî, min zanibû piraniya tiştên wu te nivîsîbûn rast bûn. We hesabê herî rast ya ku li wir qewimî nivîsî. Gelek tişt wek we diyar kirin bûn. We beriya her kesî hejmara “şehîd” an jî birîndarên leşkeran bi awayekî rast dinivîsand. Gelek ji wan rast nedigotin. Û te tu carî nifir li me û “şehîdên” me nekirin û gotinên xerab bikar neanîn. Min dixwest tiştê ku di hundurê min de hebû bavêjim derve. Her çend min nikarîbû qebûl bikira jî, min biryar da ku tu tenê yî ku karî tiştên ku min hîs dikin bi awayê herî rast û bi awayê ku min dixwest binivîsîne.
Operasyon: Tu niha ne di nav Hêzên Çekdar ên Tirkiyê de yî?
Leşker: Belê, min dev ji pîşeyê berda.
Operasyon: Kîjan pîşe?
Leşker: Taybetî bi pere.
Operasyon: Çima we îstifa kir?
Leşker: Ne pîşeyek bû ku bike. Ez zehmetî dikişandim. Ez çend caran fikirîm ku xwe bikujim? Ji aliyê psîkolojîk ve ez westiyam. Min got ez ê pereyan berhev bikim û dest bi jiyanê bikim, lê ez nikarim debara malbata xwe bikim. Ez timî deyndar bûm. Min dest bi qumarê kir. Deynên min zêde bûn û ez ketim tengasiyê.
Operasyon: Rewşa aborî ya malbata we çawa bû?
Leşker: Kesê ku malbata wî dewlemend e dê vî karî bike? Malbatên hemû kesên ku vî karî dikin feqîr û feqîr in. Me ji kêfa xwe nekir. Pispor jî wisa ne. Ger karekî din hebûya, kes vî karî nedikir.
Operasyon: Çima hûn bûne taybetek bi peyman?
Leşker: Piştî qedandina lîseyê min demekê di karên cuda de xebitîm. Paşê ez çûm leşkeriyê. Piştî ku leşkeriya xwe qedand, ez demekê bêkar geriyam. Keçikek hebû ku ez difikirîm ku ez bizewicim. Lê pereyê min tune bû. Rewşa malbata min jî ne baş bû. Piştre min biryar da ku ez îmtîhanên Taybet ên Peymandar bikim. Da ku ez pereyan berhev bikim û bizewicim.
Bi gotineke din, pirsgirêkên malbata min ên aborî û manewî, zehmetiyên min ên aborî û bandora fîlmên ku min lê temaşe kir. Mînak: Şervan – Rêxistin – Fîlma Çiya Vs. Lê piştî demekê, min dît ku ew ne ya ku ji derve xuya dike ye û ji fîlmên ku min lê temaşe dikir pir cûda bû.
Operasyon: Çi tiştên taybet ên bi peyman hene?
Leşker: Taybetmendiyên wan ên hevpar tenê xizanî û zarokên feqîr in.
Operasyon: Kîjan beşê civakê pêk tê?
Leşker: Ciwanên ên ku li derve mane û nikarin bibin xwedî tiştekî û wek hêviyek serî li vê rêyê didin. “Evîna Welat” ji wan re bi xeletî hat ravekirin, ew mirovên ku bala xwe didin welatê xwe, lê dema tên rastî tiştên cuda tên.
Operasyon: We çi kir ku hûn bibin Kesayetiyek Taybet? Çi îmtîhan hwd. tu ketî?
Leşker: 3 qonaxên cuda hene. Ya yekem hevpeyvîna devkî û werzişî ye. Piştî derbaskirina van, ya duyemîn jî ev e ku hûn raporek bigirin ku hûn dikarin li nexweşxaneyê bin, komîsyonê ji nexweşxaneyê derbas bikin, hemî bijîşk û polîklînîkan temam bikin, raporê bişînin û paşê lêkolîna ewlehiyê temam bikin û dûv re banga perwerdehiyê bikin. Em werin qonaxa dawî, banga perwerdeyê. Di qonaxa 3. de 4 meh dewreya perwerdeyê heye. Li ser pişta personelên komando torbeyên qûmê dixin çenteyan û bi kîlometreyan dimeşin. Di perwerdehiyê de zextên psîkolojîk, karên keyfî, sondxwarinê hene. Lê li wir tu dibêjî, “Ev perwerde ye. Li cihê ku ez diçim piştî perwerdeyê ev yek nabe.” Cihê ku hûn diçin xirabtir dibe.
Operasyon: Piştî ku hûn hatin qebûlkirin we li ku û çi perwerde dît? Çiqas dirêj kir?
Leşker: Min li Fermandariya Navenda Perwerde û Rahênanê ya Dijî Terorê ya Ispartayê perwerde dît. Perwerdehiya Qada Niştecîh – Perwerdehiya IED û her kesê di tîmê de, bêyî ku ew kî ne, perwerdehiyê li ser çeka ku ew jê berpirsiyar in werdigire. Bi piranî çîroka perwerdehiyê. Pirî caran ew komkirina çopê, kişandina giya, pêkanîna kar, paqijkirina deverê û hwd. Ji xeynî wê, bi kîlometroyan bi kîsikên qûmê li ser pişta xwe digevizin û hwd. Vebêja îşkenceyê têrê nake.
Operasyon: Piştî perwerdeyê hûn şandin ku derê?
Leşker: Piştî perwerdeyê ez berdewam li herêmên Iraq, Sûriye û Colemêrgê geriyam.
Operasyon: Hûn qet beşdarî pevçûnan bûne?
Taybet: Ez beşdarî pevçûnê bûm, erê. Min dît ku personelên payebilind direvin. Min dît ku ew bi panîkê hev gulebaran dikin. Ez bûm şahid ku her kes li jiyana xwe difikire. Min şahidî kir ku ev zarokên belengaz wek kelem hatin birin.
