PARÎS – Konferansa Ciwanên Cîhanê ya ku ji bo Rêber APO hatiye lidarxistin li paytexta Fransa Parîsê didome. Ciwan û jinên ciwan ên ji 60 tevgerên ciwanan hatin gel hev nîqaşên çawaniya birêxistinkirina Konfederalîzma Demokratîk a Ciwanên Cîhanê didomînin. Di Konferansa ku gelek jinên ciwan jî tê de amade bûn, me pirsên Têkoşîna Azadiya Jinê û wateya şoreşa Jin Jiyan Azadî kirin.
Me bi yek ji beşdaran re hevpeyvîn kir, Kunatayi Ivanacu, endamê Poro Guarani-Kaiowá, yek ji xelkê herêmê yê Berzilya.
Hûn dikarin pêşî xwe bidin nasîn? Navê te çi ye? Hûn xelkê kû ne? Tu ji kîjan rêxistinê yî û tu têkoşînê dikî?
Navê min Alini ye. Navê wê yê herêmî Kunatayi Ivanacu ye, yek ji xelkê herêmê Berzilya ye. Têkoşîna me ji bo her mafê jiyanê, ji bo axa me, ji bo bedena me û ji bo xwarinê ye. Têkoşîna me ya ji bo gelên herêmê di esasê xwe de têkoşînek dij baviksalarî ye; ji ber ku li ser pergala mêtîngeriyê hatiye avakirin û mafên jinan mafên gelên xwecihî ne.
Di gelê we de têkoşîna azadiya jinê çawa tê meşandin?
Ew pirsek pir tevlihev e ku meriv bersiv bide. Ji dema ku kolonyalîzmê destwerdana her beşê jiyana me kir, nemaze ku bi riya Xirîstiyantî û dêrên Protestan destwerdana civakên me kir, di nav tevgera me de gelek guhertin çêbûn, û naha serokên me yên jin ên sereke li dijî tevahî ramana destwerdana kolonyalîzmê şer dikin. Xirîstiyantî û baviksalarî.
We behsa şoreşa Jin Jiyan Azadî li Îran û Rojhilatê Kurdistanê kiriye? Ger we ev yek bihîstibe, ji bo we tê çi wateyê û bandorek çawa li we kiriye?
Me her tim hinekî behsa têkoşîna li Rojhilata Navîn û Ewropayê bihîstiye, lê bi rastî têkiliyeke me ya xurt bi têkoşîna Kurdan re heye. Ji ber ku em wek gelên xwecihî li welatên xwe her tim xwe wek xerîb hîs kirine û her tim têkiliyeke mezin di navbera me de heye. Em difikirin ku pir baş e ku jin bi tena serê xwe xwe birêxistin bikin, lê em vê yekê romantîze nakin ji ber ku bi rastî zor e û bandorê li paşeroja me dike.
Pirsa min a dawî jî ev e ku hûn li ser vê konferansê çi difikirin û wê çi bandorê li Têkoşîna Rizgariya Jinê bike?
Bi rastî girîng e ku em di yekemîn konferansa ciwanan de li vir bin, ji ber ku pergala kapîtalîst her tim me parçe dike û dikare bi vî rengî me manîpule bike. Em tenê dikarin şer bikin û wê bikin yek, ji ber vê yekê em pir kêfxweş in ku li vir in û ev konferans dê bandorên berfirehtir bike.
