Artêşa Tirk û çeteyên wê yên di roja 58. a êrîşa dagirkirinê ya li dijî Efrînê de, yanî 18’ê Adara 2018’an bi dizî û talanê ketin navenda bajarê Efrînê.
Di dîmenên ku ajansên çapemeniya navneteweyî weşandine de, dîmenên artêşa Tirk û çeteyên wan ên ku dikevin navenda bajêr, mirîşkên gel didizîn û cihên wan ên kar talan dikin, diyar dike ku nêzîkatiyek talanê heye. Dewleta Tirk a faşîst ku bingeha xwe ji devşirmebûna Tirkiyetiyê digire û çeteyên wê yên ku tev li hev bûne, êrîşî hemû nirxên mirovahiyê yên li Efrînê dikin û talan dikin. Berdewamiya kevneşopiya Osmanî ya faşîst, ku dîroka wê tijî talan, û destdirêjî ye, dewleta Tirk a faşîst heman kevneşopiya talanê li Efrînê nîşan dide.
Hêza talanê, wekî pêdiviya kevneşopiya mêtîngerî, talan û qirkirinê, bi êrîş û rûxandina nirxên erdnîgariya desteserkirî ya li ser bingeha nirxên bingehîn, şêwaza jiyana dîrokî û civakî, nasname, xwebûn û hebûna çandî dest pê dike.
Dewleta Tirk a faşîst a sondxwarî, ku komkujî wekî karakterê xwe pejirandiye, bi wê çavbirçîtiyê êriş dike û rûxandina her tiştê li ser Kurdan wekî sedema hebûna xwe ya sereke eşkere dike. Bi bicihkirina çeteyên devşirme û malbatên wan li Efrînê ve, ew pêdiviyên dîroka qirkirinê dubare dikin. Bi gotineke din, guhertina demografiyê yek ji rêbazên qirkirinê yên herî naskirî û pratîkkirî ye. Dewleta Tirk a bi karaktere xwe ya faşîst niha hewl dide qirkirin û asîmîlasyona li Efrînê sîstematîk bike û saziyên qirkirinê û asîmîlasyonê biafirîne. Li ser vê bingehê hemû saziyên perwerdehiyê, ango ajans û asîmîlasyonê organîze dike û zimanê perwerdehiyê dike tirkî. Yek ji taybetmendiyên herî bingehîn ên rejîma Qirkirina Tirk ev e ku xwedî karakter û dîroka tecawizkar e. Tiştê ku dibe ku hemû kiryarên Efrînê yên îroyîn bi kurtî binivîse ev e ku ew hewcedariyên vê zîhniyet û karakterê tecawizkar bicîh tîne.
Dîsa, ji bo ku civak bê dîrok û bîr bê hiştin, ew hewl dide ku tevn û mîmariya bajêr jî xirab bike û hemû avahiya wê ya dîrokî, çandî û erdnîgarî biqedîne. Ev rastiya herî bingehîn e ku karakterê qirkirinê vedibêje. Ji ber vê yekê ye ku ev hişmendiya xirab, yê ku dijî hemî xisletên mirovî mîna ku, bi êrişkirina ser cenaze û goristanê şehîdan, daxwaz û wesfên mirovbûnê ji holê radike. Ev ruhê ku bi berxwedan û tekoşînê re rû bi rû maye di heman demê de ji xwe dawiya xwe jî tîne.
