PARÎS – Hevpeyvîna aktîvîstê ermenî Verj Dibsigian bi tirkî;
Silav hevalên ciwan, navê min Verj Dibsigian e, ez ji koma “Stand Up for Rojava” me. Û îro em li vir li Parîsê ji bo konferansa ciwanên cîhanê, 400 ciwan ji çar aliyên cîhanê, ji Afrîka, Kurdistan, Kafkas, Ewropa û Amerîka kom bûn, da ku pirsgirêkên nû yên cîhanê çareser bikin. Dîroka me ya qirkirinê heye, dîroka me ya bi êş heye. Em dîroka xwe bi bîr tînin, ku tirkan wê demê çawa bi awayekî sîstematîk em kuştin û sirgûn kirin û pirsgirêkên nû derdixin pêş me. Îro em dibînin ku dîrok xwe dubare dike û faşîzma Tirk bi şeklê dewleta Azerbaycanê bi awayekî sîstematîk gelê me li Artsakh, Ermenîstana Rojhilat û Rojava bi cih dike û dikuje.
Lê em dibînin ku em ne tenê li Ermenîstana Rojava, li Sûriye, Lubnan û Iraqê jî di nava dîrokê de ne. Em dibînin ku çawa ermenî ji cihên ku lê çêbûne derxistine, çûne dibistanê û mezin bûne. Hewl didin zimanê me qedexe bikin, dêr û dibistanên me bigrin û xera bikin. Em jî dibînin ku wan bi awayekî sîstematîk xiristiyan ji wir derxistin.
Divê em bi hev re bi Kurdan re berxwedanê bidomînin
Cihê ku zarokên ermenî lê çêbûn, çand û dîroka me dest pê kir ji bîr kirin. Li dijî êrîşan pêdiviya me bi çareseriyên nû heye! Divê em xeletiyên xwe dûbare nekin, ya girîngtir jî, divê em xeletiyên dijminên xwe dubare nekin, divê em dîrokek nû binivîsin. Em dibînin ku çawa ciwanên Kurd çavên xwe vedikin, dîroka xwe hîn dibin û li qirkirina li ser me hatiye kirin jî difikirin. Kurd yekem û tekane gelên ku hewl dane bi komkujî li ber xwe bidin. Divê em Ermenî jî dest bi vekirina çavên xwe bikin! Divê em ji şêwazên xwe yên berê dûr bikevin û dest bi helwesteke şoreşgerî bikin. Divê em bi hev re bi Kurdan re berxwedanê bidomînin. Niha em dibînin ku tirkên di bin serokatiya Erdogan de çawa dixwazin tiştên ku li me kirin dubare bikin. Heman tişt li ber çavên me tê dubarekirin û em êşa dîroka xwe baş bi bîr tînin. Û bi vê hişmendî û êşê divê em çavên xwe ji qirkirinên din re negirin. Divê em tenê li xwe nenêrin. Divê em ji dîrokê ders werbigirin û êşên ku em ji dîrokê dizanin li ku derê dubare bibin, divê em dev jê berdin! Divê azadiya me azadiya cîhanê be. Divê em vê fêm bikin. Divê em vê dîroka nû bi bîr bînin û şopdarên rêya şehîdên xwe bin.
Dîrok diguhere û divê em dîsa di vê dîrokê de hev bibînin.
Çawa ku Monte Melkonian Arzax azad kir, çawa Antrank Paşa Ermenistan azad kir, divê em jî rêya wan bişopînin û têkoşînê bidomînin. Xwîna wan wê rê bide me, şehîdên me wê rêya me ronî bikin. Mîna ku Sos Mayrig ji bo parastina civaka Ermeniyan jiyana xwe feda kir, malbata xwe li pey xwe hişt. Di Konferansa Ciwanan a Parîsê de em li gel Kurd, Filistîn û her kesên ku ji Şerê Cîhanê yê Sêyemîn bandor bûne re ne. Sînor diguherin, dîrok diguhere û divê em dîsa di vê dîrokê de hev bibînin. Divê em dev ji hêzên mezin berdin, lewma divê êdî em bibin yek û ne tenê Ermenî, Ermenî bi Kurdan re bibin yek.
Bi hêza nû ji ber ku yê civakê biparêze ciwan in.
Dijminê me heye û divê em vê rastiyê fêm bikin. Ciwanên me yên li dîasporayê ji axa xwe dûr ketine dest bi jibîrkirina ziman û çanda xwe dikin. Polîtîkayên asîmîlasyonê dikin hundir. Ew bi Almanî û Fransî diaxivin, lê bi zimanê xwe nizanin. Divê em vê qebûl nekin.
Divê em dîsa îradeyeke ku bi welatê me re eleqedar dibe pêş bixin. Ji ber vê yekê hêviya me heye ku ev konferansa ciwanan wê bi hêz derkeve holê. Bi hêza nû ji ber ku yê civakê biparêze ciwan in. Yê ku civakê nû bike û rêve bibe ciwan e. Ji bo vê em bi hêviyeke mezin dibêjin bijî Kurdistan û bijî Ermenistan. Ji bo azadî û bedewiya Ermenîstanê û cîhanê ji bo me yan mirin heye yan jî serkeftin. Gelek sipasîya we dikim.
