NAVENDA NÛÇEYAN – Ev zarok di 7 saliya xwe de nakokiyan jiyan dikir, wek her zarokê pirs dikir lê bersivên ku digirt têra wî nedikir. Taybet nakokiyên vî zarokê yê ji aliyê bav û dayîka wî de pir mezin bû. Malbatên derdora xwe dinêrî û didît ku malê hemû hevalên wî de desthiladarî deste bav de bû.
Lê mala wan de rewş ekse vê bû. Bi vê awayî vê zarokê nakokîya xwe ya yekem li malbata xwe de jiyan dike pişte vê jî nakokiyên wî hêdî hêdî berfireh dibin. Ev zarok ji bo bersivên xwe bibine her tiştê dikir. her mezin dibû û şerî wî jî mezin dibû. Ev zarok dixwest derkeve jiyanekî nû pêşbixe bi vê xwestekîn xwe re di şevekî tarî de rêket. Pişte meşeke dirêj ji gundê amara dûr ket. dem dem dizviriya bi gire pişt xwe meze dikir. lê bi biryar dimeşiya bi vî temenê xwe de bi cesaret ketibû rê êdî tu kesî nikarî bû wê bizvirîne. Ev serhildana wî a yekem bû. Piştê wan rojan meh û sal ber hev çûn ev zarok her mezin dibû nakokîyên wî yeli dijî pergalê jî her kûr dibûn. Piştê xwendina li
Enqerê qedand li Amed’ê dest bi xebatê memurtî kir.
dema ku perê xwe yekemin digire dayika Wê jê re dibêje “ji min kirasekî bikire” lê ev nakire. Ji ber ku li gor wî ked û dayîktî ne tene kirasekî ve girêayîbû. Divê maneviyat xurtir bibiya.
Rêber Apo Piştê ku zaningeh qezenc kir heman salê de kete zaningeha sîyasî. Milê wî yê Rêbertiyê pêş bû, ev jî ji zarokatiya wî de dihat. Yekemin zarokatiyê xwe de bi bêlengaziya bavê xwe ve fêr bibû, Rêberek pêwiste çawa be.
Li zaningehî milê sosyalîzîmde meraqê wê çebûn û kete nav komên çepker. Hêdî hêdî zanebûna xwe pêşdixist û xeyelên xwe yên zarokati re jiyana ku dixunand temam dikir.
êdî pêşiya wî yek rê ma bû: jiyanekî azad.
Derheqê welat de gotina wî ya yekemin: “Kurdistan bin mêtîngeriyê de ye!” bû. Û dest şoreşa Kurdistanê kir, azadi û koletî pênase kir, ji ber jin bin zilmê derkeve rê nişan da û riyê azadi û heqiqatê ronî kir
Ji ber vê ew bû Ronahi ew bû Rêberê Gelan.
