ENQERE – Di protesto de ku li ber wezaretê derbarê zarokên ku di dema xebata li MESEM (Wezareta Perwerdehiya Neteweyî) de jiyana xwe ji dest dane de hat lidarxistin, hat gotin ku wezaret armanc dike ku hejmara zarokên karker zêde bike, û banga têkoşînê li dijî vê yekê hat kirin.
Rêxistinên ciwanan, rêxistinên girseyî yên demokratîk û partiyên siyasî li ber Wezareta Perwerdehiyê kom bûn da ku mirina zarokên ku li Navendên Perwerdehiya Pîşeyî (MESEM) dixebitin protesto kirin. Di dema protestoye de, pankartên ku nav û wêneyên zarokên karker ên hatine kuştin li ser döwûzan hatin hildan. Gelek caran dirûşmeyên wekî “Zarokên ku hatine kuştin serhildana me ne”, “Em jiyaneke mirovî dixwazin” hatin berzkirin. Li ser navê komê Arda Özbayır daxuyaniya çapemeniyê xwend.
Ozbayir di daxuyaniya xwe de diyar kir ku heta niha di sala 2025an de herî kêm 91 zarok di dema xebatê de hatine kuştin. Ozbayir kuştinên zarokan karker ên dawî rêz kir û bi bîr xist ku zarok di dema xebatê de rastî îstîsmara cinsî tên û got, “Wêneya ku ji hêla zarokan karker ve tê afirandin, ku dewlet hewl dide di navendên perwerdehiya pîşeyî, atolyeyên veşartî, kargeh û zeviyan de were paqıj kirin, pir eşkere ye. Hêza kar a ku ji bo zêdekirina qezencên sermayeyê hewce ye, bi xwîna zarok, jin, karker û koçberên ku di şert û mercên ne ewle de dixebitin tê dagirtin. Dema ku xwendekar ji pêşerojek bêpar dimînin, dewlet ji bo berjewendiyên sermayeyê perwerdehiyê birêxistin dike. Çengek di makîneya îstismarkirinê de ku jê re navendên perwerdehiya pîşeyî tê gotin, xwendekarên ku hîn jî di lîseyê de pîşeyek fêr dibin, ji bo 11,000 TL dikişîne mirinê.”
‘ARMANC ZÊDEBÛNA JIMAREYÊN ZAROKÊN KARKER HEYE’
Ozbayir, teqez kir ku wezaret armanc dike ku hejmara zarokên karker zêde bike û li ser zarokên karker komkujiyên pêkbine û got, “Ev pergal me mehkûmî jiyanê nake, lê tenê bi jiyanê re rû bi rû dihêle. Karker di bin xizaniyê de têne perçiqandin, di şert û mercên neewle de dixebitin û dimirin; dema ku mafên xwe dixwazin grevên wan têne qedexekirin. Jin her roj têne kuştin, hem li kar û hem jî li malê rastî îstîsmara ducarî tên û tên tacîzkirin; lê sûcdar bê ceza dimînin. Berpirsiyarên erdheja ku bû sedema mirina bi hezaran kesan bêyî ku werin darizandin têne berdan. Gundiyên ku erd û jiyana xwe diparêzin bi cendermeyan re rû bi rû dimînin, di heman demê de sermaye her santîmetreyek xwezayê talan dike. Xwendekarên ku ji bo komkujiyan hesabpirsînê dixwazin û dibêjin ku ew dixwazin bi awayekî mirovî bijîn têne girtin. Em jiyaneke wisa naxwazin; em têkoşîna avakirina jiyaneke azad mezin bikin.”
Daxuyanî bi banga çalakiyê li dijî kuştina zarokên karker bi dawî bû.
