HABER MERKEZİ
Çocukluğum Amed’in ışıkları görünen Dicle nehri kıyısında bir köyde geçti. Çocukluğumdan bu yana kimseye hiç söylemediğim ve gece karanlığında hep tek başıma izlediğim uzaktaki ışıklar çok sevdim. Ve uzaktaki ışıklardaki yaşamı hep merak ettim. Bende hep heyecanlı, düşündürücü bir merak uyandırıyordu.
Sonrası çocukluğumun şehire taşınması ve uzaktaki ışıkları izleyemediğim hapis hayatı şehir hayatı. Sonrası hiç yapamadığım bir an oldu bende uzaktaki ışıkları izlemek. 90’ların çocukluğunda yaptığım uzaktaki ışıklar hapis hayatı şehirden sonra 2013’lerde Dersim’in Aliboğaz bölgesindeki dağlardan şehir, ilçe ve görünen köy ışıklarını izlemek oldu.
Ama bu 90’ların çocukluğuda izlediğimden daha heyecan, daha merak ve daha güzeldi. Bu eylemde ben tek değildim benim gibi onlarca arkadaşım vardı. Ve onlar yıllardır bu eylemleri yapıyormuş. Onların yaptığı daha heyecanlıydı. Benim çocukluğuda yaptığımı onlar her yıllardır her dağın tepesinden uzaktaki ışıkları izliyorlarmış. Bazende uzaktaki ışıklara gidiyorlarmış. Tahmin ediyorlarmış o uzaktaki ışık kimi aydınlatıyor. En güzeli de dağların tepesinden gece karanlığında uzaktaki ışığa yürümekmiş. Onlar çoğu zaman bunları yapıyorlarmış.
2013’lerin Dersim’inden 2018’lere geliyorum. Ve ben yine uzaktaki ışıkları izlemeye koyuluyorum. Görünen ışıklar Cudi’nin altındaki evlerin ışıkları. Uzak ve çok yakın geliyor ışıklar. Cudi’yi aydınlatıyor adeta. Tarihin en direngen dağını aydınlatıyor. O ışıklar kimlere kimlere direnmiş ve kapanmamış ışıklar diyorum içimden. En Gençler aylarca direndi ama yinede kapanmadı o ışıklar. Tarihi karanlığın aydınlatıcı ışıkları.
Botan’ın suyu yüzü hürmetininin direngenliğine aydınlanıyor. Ben 90’ların çocukluk hayalimi gerçekleştiriyorum. Botan’a bakıyorum. Işıklar bana köyümün önünden akan Dicle’nin serinliğini hatırlatıyor. Ben bir tarih yaşıyorum. Ben bir tarihe tanıklık ediyorum karanlığın en aydın noktasında.
Botan bütün heybetiyle ışıklarıyla önünde duruyor ve sen doyamıyorsun ışıklarını seyretmeye. Hiç sönmeyen ışıkların hep sürsün direnişçi çocukların için. Ve ben izlerken Botan’ın ışıklarını yeni hayaller kurarım yeni uzaktaki ışıkları. Serhat düşüyor aklıma Ararat’ın eteğinde gece yanan bir ışığı seyretmenin hayalinde seyre dalıyoru Botan’ın ışıklarını.
