HABER MERKEZİ –
Mücadele bir, direniş bir, düşman bir. Topyekün bir savaşla yönelen düşman aynı. Biri Kuzey Kürdistan’da diğeri Rojava’da. 14 Eylül 2014’te başlayan Kobanê direnişi bir destan yazdı. Kürtlerin sınır tanımadığı Kobanê direnişleri, Rojava Devrimini selamladı. Bir yıl sonra 14 Aralık 2015’te Cizre direnişi başladı. Cizîra Botan, Kürtlerin tarihi ve direnişinin sembollerindendir. Cizîra Botan “Dilê Kurda ye.” Cizîr dünden bugüne direnişin sembolü olmuş, Cudi’nin eteğinde Mem û Zin’nin mekanı ve meskenidir. Cizîra Botan; agitlerin, mêrxasların, yiğitlerin, mirlerin toprağıdır. Cizîra Botan, Kürtlerin asırlık tarihi. Mem’i savaşçıları Zin’i Kürdistan olan direnişçilerin mekanı, Cizîra Botan.
Direniş birdi, ülkesi için canını ortaya koyan savaşçıların ruhu birdi. Arîn, Axin’di, Axin Arîn’di.
Kobanê Kürtlere devrimlerini tanıtan destansı direniş. Kobanê için ne denir ki? Kürdistan’ı bir yapan, mesafeleri, sınırları anlamsız kılan direniş. İsmini öğrenemediğimiz bir arkadaş DAİŞ barbarlarının Kobanê’den kaçışından sonra arkadaşları cenazelerini arar o esnada bulunur arkadaş. Nasıl anlatılır? Yıllardır cenazesi bulunamayan, bulunupta kimliği tespit edilemeyen onlarca can parçası. Direnişin bilinmeyen kahramanları olur onlar. Kimlikleri direnişleri ve inançları olur. Bir fotoğraf bırakmıştır arkadaş bize ki sonuna kadar mücadele içinde olan arkadaş şehit düşerken dahi kleşini elinden bırakmamıştır. Son mermisine kadar direnen can parçasının şehit düşerken dahi direndiği gözle önündedir.
Yps’nin Heval Ali’si, Ercan Bişkin 19 yaşında genç bir yürekti Ali. Annesi Ali’yi anlatırken “Güvercinleri ve partiyi çok severdi” diyor. Ali güvercinleri çok severdi çünkü özgürlüğüne hasret bir yürekti Ali. Partiyi çok severdi çünkü onu özgürlüğe götürecek yolu bilirdi. Ali, Cizre bodrumundayken annesini arar annesi: “Oğlum aç değil misiniz? Gelin der” Ali ise annesine, “Bir daha böyle bir şey söyleyeceksen arama” diye cevap verir. Ali, son ana kadar direnir, ve annesine: “Açız, şehit de düşebiliriz ama berxweden jiyane” der. Ali, ailesine eğer şehit düşersem “kesk û sor û zer” atın üzerime der. Yps’nin Heval Ali’si aklımıza son fotoğrafıyla kazınmıştır. Ali, sonuna kadar direnir işgalci Türk uzatmaları ağır silahlar ve tanklarla yönelir bodruma bütün arkadaşlarının şehit düştüğünü gören Ali, düşman mermisiyle şehit düşmemek, ellerine geçmemek için son mermisiyle kafasına sıkar ve kleşi elinde kalır. Ali, Cizre’de direniş şehidi olur.
Ve Kobanê hafızlara kazınan o fotoğraftaki adını öğrenemediğimiz direnişçinin ve YPS’nin Ali’sinin direniş hikayesinin karesi burada kesişiyor benzerliği.
İki fotoğrafta da yerler farklı olabilir ama iki Kürt gencinin, yüreği, inancı, umdu, kavgası, direnişi birbirini hiç tanımayan bu gençleri aynı karede birleştirir. Bu karelere bakarken söylenecek söz anlamını yitirir. Direnişin yolunu bize gösteren yoldaşların elinden düşmeyen silahlarını kaldırmak Kürt gençlerine kalmıştır. Kobanê direnişinin yıldönümü gelirken bu direnişle selamlamak gerekiyor direnişlerini.
