HABER MERKEZİ – Kemal Söbe’nin kaleminden;
Halklar İçin Ne Önemlidir?
Özgürlük mü devlet mi? Kafayı kuma gömmekle, iğnenin deliğinden dünyaya bakmakla hayatı tanımak mümkün değildir. Hakikat çevrede görünenler, bugüne kadar yaşanılanlar değil. Yani tek görünen ve yaşanılanlar devlet ve devlete ait olduğu düşünülen bir hayat. Devlete göre yaşamımızı ve ulusal varlığımızı şekillendirmeye çalışmayalım, farklı bir yol bulalım, arayalım, işte bu da Önder Apo’nun Demokratik Toplum Paradigmasıdır. Devletin ve milliyetçiliğin, kapitalizmin, sermayenin varlığını korumak istemesinin, sınırların nelere yol açtığını görmek gerekiyor. Dünya savaşı denilen savaşlar aslında kapitalizmin egemenlik savaşıdır. Devlet bir toplum için kafes demektir, küçük bir elit seçkin sermaye bürokrat asker sınıfının toplum üzerinde hegomanya kurmasıdır. Bazıları, devletin binlerce yıldır var olmasını toplumun ihtiyaç duymasına bağlıyorlar, yani sanki toplum ihtiyaç duyduğu için devlet varmış ve olmalıymış gibi bir anlayış var. Bir zamanlar kölelik vardı, peki köleliğin olması gerekli bir sistem miydi? Ki ilk devlet köleciydi.
Günümüzde ulus devlet olması gerekiyor mu? Toplumlar ulus devletsiz ve kapitalizmsiz yaşayamazlar mı? Toplumların gerçek özgürlüğü ulus devletin olmadığı, doğrudan halkın demokrasiyi yaşadığı öz yönetimle olur. Ancak insan toplumunun binlerce yıl boyunca yaşadıkları devlet kültürü toplumları devlete bağımlı hale getirdiği için, devletsiz düşünmek neredeyse imkânsız olduğu için, insanlar farklı alternatif bir sistem oluşturmada oldukça zorlanıyorlar. Bazıları devletsiz yaşamının hayal olduğunu düşünüyorlar . Sanki devlet olmadan toplum var olamaz ve yaşayamazmış gibi bir bağımlı zihniyet şekillenmiş. Devrim önce zihniyette olmalı. Özgür olmak için küçük bir elit seçkin asker sermaye bürokrat sınıfı olan ve aslında tek amacı toplum üzerinde egemenlik kurmak olan devlet aygıtına ihtiyaç yok. Kürdistan olacak ama geleneksel ulus devlet aygıtıyla değil, toplumun politik hale gelip kendi öz yönetimini kurmakla ve kendi kaderini tayin etmekle olur.
On milyonlarca insan kendi kaderini birkaç yüz kişiden oluşan elit seçkin sınıfın iktidarına bırakamaz. Gerçek varoluş devletin ve iktidarın olmadığı doğal komünal yaşamın olduğu sistemdir. Ancak böylesi eşit bir sistemde bir toplum gerçek anlamda özgür olabilir. Ulus devletler olduğu sürece kapitalizmin egemenlik savaşları bitmez. Ulus devlet kapitalizmin ihtiyaç duyduğu bir iktidar olma aracıdır. Kapitalizmin toplum üzerindeki siyasal, kültürel, çok yönlü meşruiyeti ancak ulus devlet aracıyla mümkün olabilir. Bazı toplumlarda ulus devlet öyle etkili ki toplum, devleti baba olarak görüp devletin bekası için ölüyorlar. Bazı tırşıkçılar, PKK ve Apo, Kürtler için ne yaptı, diyorlar. İşte bu zihniyet devlete köle olan ve devleti yaşamda vazgeçilmez olarak gören köle zihniyettir. Bu köle zihniyetmi halkı özgürleştirecek? Devrimin gerçekleşme nedeni devletin toplum üzerinde kurduğu baskıcı sistemdir. Devlet kurmakla özgürlük olsaydı mücadele etmeye gerek kalmazdı.
Hangi ulusun sözde devleti olursa olsun, bütün devletlerin karakterleri aynıdır. Varlık nedeni egemenlik olan devletlerin halka hizmet etme gibi bir sorunları yoktur ama bir hizmet etme aracı olarak görünür ki kendisini toplumun babası olarak kabul ettirebilsin. Hiçbir hizmet aracı toplumun tepesine çöreklenmez, toplumundan ayrıcalıklı yaşamaz, farklı hak ve imtiyazlara sahip olmaz. Bir milletvekilinin 200 bin lira maaş alması 25-30 bin lira maaş alan milletin değil sermayenin vekili olduğunu gösterir. İşte bundan dolayı halkın kendi kendini doğrudan yönetmesi özgürlüğün kendisidir. Önder Apo, devlet olmasın derken, toplumun tepesine çöreklenen bir elit seçkin sınıf olmamalı diyor. Önder Apo, halkın kendi yönetimi olmalıdır diyor. Bir ulusun ulusal varlığı ve özgürlüğü ancak kendi kendini yönetmesi durumunda yaşamsal olur. Dünyada hala ulus devletlerin olması ulus devletin bir ihtiyaç olmasından kaynaklanmıyor, kapitalizmin varlığını sürdürmesinden ve devleti de varlığının devamı için bir baskı aracı olarak kullanmasından kaynaklanıyor. Demek ki devlet halklar için bir ihtiyaç değil bir efendidir. Halk ise efendiler için köledir. İlk devletin oluşumunun elit seçkin sınıf olan hanedanlık şeklinde olduğu düşünülürse günümüzde de neden var olduğu net olarak anlaşılır.
Köleci ve feodal sistemlerde devlet bir seçkin aile denen bir hanedandan oluşuyorken kapitalizmde bu aygıtın çerçevesi biraz genişleyip elit seçkin bir asker sermaye bürokrat sınıfı olarak varlığını sürdürüyor. Halkların idari olarak aciz olmaları, bütün siyasi ve ekonomik gücü elinde bulundurarak halk üzerinde egemenlik kuran bir aygıtın oluşumuna yol açtı. Demek ki bunun aşılmasının yolu halkın politikleşip kendi kendini yönetmeyi öğrenmesidir. Özgür bir halk kendi kendini yönetmeyi öğrenmiş bir halktır. Bundan dolayı devletsiz bir yaşamla toplum özgür olabilir. Önder Apo’yu anlamak için hayatın özgür derinliklerini keşfetmek gerekiyor. Devlet ve iktidar zihniyetini aşamayanlar var oluşu devletin sınırları dahilinde ararlar. Bundan dolayı özgürlüğün nerede olduğunu ve nasıl yaşanılması gerektiğini doğru öğrenmek gerekiyor.
Kemal Söbe
