BEHDİNAN – Aydınlığım karanlığa dönüşürse eğer bırakma karanlık başıma çöksün. Yüzüme bir ışık tut Güneşim sorsa eğer uzat elini tut ellerimden. Sıcaklığınla ısıt beni. Yaşamım bir uçurumun kenarındaysa eğer gel de bana bir umut ol. Bir ateş kıvılcımı ol. Yaşam ateşiyle sar beni. Bırak tutuşayım. Etrafımda halay çeksinler. Bir canım fedasına bir ulusun umudu olsun. Yine elimde kalemim…
Şuan Qesrok’tayım partiye ilk katılışımdan bu yana, Güney’de Haftanin alanındayım. Tam iki senedir bu sınırda partim için çalışıyor, mücadele ediyorum. Haftanin’in benim için değeri çok büyüktür. Bu iki sene içerisinde onca arkadaş tanıdım. Ve onca şehit verdik. Her biri karşımıza duran pervasız düşmana karşı çelikten duvar olup feda ettiler kendilerini. Hepiniz birer tohum olup bu toprağa düştünüz. Toprakta akan kanlarınızla sulanıp, yeniden bir fidan olup yeşereceksiniz. İşte Haftanin bu emsalsiz yoldaşların yurdudur. Haftanin; şehitlerin kutsal mekanıdır. Bu yoldaşların her birinden ayrı ayrı güç alıyorum. Hepsi bu yaşamın birer can damarları. Benim yaşam başarı sebeplerim. Sizlere o kadar borçluyum ki ancak bu borcumu sizlere canımı feda ederek ödeye bilirim. Biliyorum bu da yetersiz kalacaktır. Ancak bu yolda sizinle buluşuncaya dek güçlü mücadele ederek ve büyük başarılar kazanarak layık olabiliriz. Ancak bu onurla başım dik yaşayabilirim. Ve Haftanin doğuş yerim! Yürümeyi, büyümeyi, konuşmayı ve bilinçlenmeyi. Yine düşmana karşı kin ve öfkeyi senden öğrendim. Haftanin, bir gün gelip de senden koparsam eğer bana verdiklerini bir görev olarak bileceğim. Ve bu kutsallık görevini en içtenlikle yerine, getireceğim. 2015 yılında saflara katılmam da beni en etkileyen şey ablamın gerillaya katılmış olmasıydı. 2012 yılında abim de gerillaya katılmış ve bu bende PKK’ye karşı önemli bir merak ve ilgi uyandırmıştı. Fakat hem ablama olan bağlılık hem de bunca kadınların yönünü dağlara vermesi. Bende bir dönüm noktası olacaktı. Ablama olan sevgim ve onun katılımı, kararlaşmamın ve bu yola tereddütsüzce girişimin temeli olmuştu. Bundan hiç bir zaman pişmanlık duymadım. Ve kadınların izinde olmak, bana hep gurur verici oldu. Şunu açıkça söyleye bilirim ki; PKK mücadelesin de en etkilendiğim nokta hatta hayranlık duyduğum yani kadının mücadelenin en öncü gücü olmasıdır. Bunun yanında onlarla yoldaşlık yapmak, apayrı bir duygudur. Bence ifade edilmesi, en zor bir duyguda bu olsa gerek. Kadın yoldaşların öncülüğün de mücadele etmek bana ayrı bir güç veriyor. Şu kanattayım ki kadın özgürlüğünde özgürlüğümün var olduğunun hakikatine vardım. Kadın adeta hakikatin ona yüklenmiş anlamını, İfade ediyor. Kadın bilincini gerçeğe çıkarınca fikren zihinsel olarak her gün bu erkekliği lanetliyorum şunu çok iyi biliyorum ki; hepimiz Önderliğin birer yaratımlarıyız.
Şuan Partizan Tepesin deyim. Bir kayanın tepesine oturmuş öylece etrafıma bakınıyorum. Karşımda Xantur var her defasında Xantura baktığımda o zirveye mutlaka çıkacağım diyorum. Orayı çok merak ediyorum. Xantur çok yüksek bir Tepe. Haftanin in her tarafını görebiliyor insan oradan. Aşağıda ise Geliye Pısağa gözümün ala bildiğine Ş. Berivan’a kadar uzanıyor. Sol tarafıma baktığımda Koordine Tepesi var silsile devam ederken orada kaldığım ve güzel bir süreç geçirdiğim Şeş dara görünüyor. Yanında ise Ş.Berivan silsilesi diğer tarafta ise Güvenlik Tepesi büyük ve küçük konferans vadisi, Ş.Kendal, Ş. Şexmus, Ş Kemal Tepeleri ve Deriye Dahwetiya var. Ve yan tarafında ise çete karakolu var şuan arkamda ise Sipindarok, Şivan ve Serbent karakolu var.
Hepsi Partizan’a bakıyor, sağ tarafımda ise Cudi var elbet bir gün bu sınırları kaldıracağız Heval. Bizi birbirimizden, insanlarımızdan, toprağımızdan koparamazlar birde Kürdistan coğrafyasını bir tel örgüyle parçalayamazlar bu coğrafyayı yeniden kuracağız tüm mesafeleri ilmek ilmek öreceğiz.
Karanlıktan aydınlığa doğru umut savaşımız. Ve şimdi şarkılar söyleme zamanı.
